Riko Fukuda

Het repertoire mag dan vrij algemeen zijn, de pianiste is dat zeker niet!

De Japanse pianiste Riko Fukuda komt naar de dorpskerk van Baarn om daar Bach en Mendelssohn te spelen. Dat lijkt een redelijk standaard pianorecital te worden, tot je kijkt naar het instrument dat Fukuda meebrengt. Ze speelt op een fortepiano, en die gebruikt ze net zo goed voor Bach als voor Mendelssohn!

Is dat zo gek dan? Ja, want een fortepiano (een piano van een bepaald historisch type, zoals het in de achttiende of vroege negentiende eeuw gebouwd werd) gebruik je normaal omdat je muziek 'authentiek' wilt uitvoeren. Je wilt muziek doen klinken zoals de componist haar heeft bedoeld. Daarom worden stokoude toetsinstrumenten nog steeds bespeeld en nagebouwd. Idee is dan dat je voor Bach een klavecimbel gebruikt, voor Mozart een fortepiano en voor Mendelssohn... nou ja, een iets moderne fortepiano, want hij bespeelde weer andere instrumenten dan Mozart gekend had.

Riko Fukuda trekt zich daar niets van aan. Op een negentiende-eeuws instrument speelt zij Mendelssohn én Bach. Dat laatste 'klopt' niet, maar het ligt haar beter. En laten we één ding niet vergeten: Mendelssohn speelde zelf ook volop Bach. Misschien heeft het onder zijn vingers wel zo geklonken.

Als toegift gooit Fukuda er nog een stukje Debussy uit. Op dezelfde fortepiano! Dat is voor puristen al helemaal onbestaanbaar. Fukuda is dan ook geen purist. Ze is in feite een moderne pianist met een favoriete piano - die toevallig geen moderne vleugel is.