Rustige Rus

In het vorige concert, met het Machtige Hoopje, hoorden we de emotioneel beladen Russen. Maar het kon ook anders.

Russische muziek moest gevoelsmatig zijn, dionysisch, en moest lak hebben aan regels. Als je boeken leest over de muziekgeschiedenis, lijkt dat het geval te zijn. Maar zoals altijd lag de werkelijkheid ingewikkelder. De nadruk op vernieuwingsdrang en intuïtie kwam vooral van het 'Machtige Hoopje', een vijftal gelijkgestemde componisten die we nu zeer bewonderen. Maar binnen Rusland vocht dat hoopje voortdurend een cultuurstrijd uit met mensen die daar anders over dachten. Sergej Tanejev bijvoorbeeld, componist en compositieleraar. Voor hem moesten componisten vooral hun theorie op orde hebben. Pas dan kon er goede muziek worden geschreven - mits de componist talent had natuurlijk. Tanajevs apollinische benadering was niet typisch Russisch, waardoor zijn muziek in het westen ook exotische aantrekkingskracht miste. Hier doen we hem recht met zijn Pianokwartet opus 20.