Sacred and Profane

Toegankelijke koormuziek op de grens van twee stijlen en twee tradities.

Koormuziek kan niet iedereen behagen, maar toch wel heel veel mensen. Alle bezwaren tegen de stoffigheid van het repertoire en de belegen reputatie van het fenomeen wegen niet op tegen het plezier dat je beleeft aan het samen zingen en de pure schoonheid van in elkaar oplossende stemmen. Zeker als je er zelf bij bent, in een kerk of een vergelijkbaar galmende ruimte, raak je elke keer weer meegesleept. In welke vorm dan ook lijkt het fenomeen koor wel toekomstbestendig.

Hier horen we redelijk traditioneel a capellarepertoire. De muziek is door de bank een jaar of honderd oud. De oudste muziek komt van romantici als Anton Bruckner en Edward Elgar. Nieuwer is het neoclassicisme van Poulenc, Britten en de Scandinaven Nystedt en Olsson. Zoals de titel belooft wordt er gezongen over zowel God als de wereld. Het grootste deel van het repertoire is licht verteerbaar en ook niet moeilijk om te zingen, maar een arrangement van Mahlers "Ich bin der Welt abhanden gekommen" springt er wel uit.