Schotland, Wenen en Frankrijk

Het kan niet op. Na het recital van Wout Oosterkamp, met Schumann en Heppener, krijgen we nu Frans Fiselier met muziek uit drie eeuwen.

Fiseliers recital begint eind achttiende eeuw bij Haydn. Nadat hij zich in 1791 bij de Britten onsterfelijk had gemaakt door naar Londen te komen, kreeg hij een nieuwe opdracht. George Thomson, een Schotse volksliedverzamelaar, zocht componisten van naam om de verzamelde liederen te bewerken - dat maakte ze geschikt voor uitgave. Haydn zou er tot 1804, toen hij het componeren moest opgeven, meer dan honderd toonzetten. Hier horen we er drie.

Na een rondje langs het geijkte Duitse repertoire (Schubert, Brahms, Wolf) gaan we een andere kant op. Via de 'Nederlandse Duitser' Diepenbrock gaan we naar Fauré en Poulenc, de meesters van het verfijnde en het introverte. Ook Ton de Leeuw is Frans georiënteerd. Zijn muziek is wel een stuk moderner en uitdagender, maar als je goed luistert gaan de overeenkomsten je opvallen. In al zijn vernieuwingsdrang is De Leeuw net zo subtiel, verfijnd, Frans als de vooroorlogse meesters die hem flankeren.