Op 10 augustus 1997 liep de twintigste eeuw langzaam op zijn einde. Voor sommige musici, waaronder de Bulgaarse pianist Viktor Sjoesjkov, toen al reden om terug te blikken.
Sjoesjkov begint bij Maurice Ravel, de impressionist die van groot belang was voor de generatie tussen de twee wereldoorlogen, maar slaat meteen linksaf met werk van Ton de Leeuw. Met Ennio Morricone slaat hij weer rechtsaf, maar diens etudes voor piano blijken wel heel wat anders dan zijn gelauwerde, overbekende filmpartituren. Via nog wat moderne meesters komen we uiteindelijk terecht bij Sjoesjkovs eigen composities.
Viktor Sjoesjkov (piano)
Viktor Sjoesjkov (piano)
Viktor Sjoesjkov (piano)
Viktor Sjoesjkov (piano)
Viktor Sjoesjkov (piano)
Viktor Sjoesjkov (piano)
Viktor Sjoesjkov (piano)
Viktor Sjoesjkov (piano)
Viktor Sjoesjkov (piano)
Viktor Sjoesjkov (piano)