Sleutelbewaarders Raaven

Een jazzconcert, maar op het programma staan allemaal zestiende- en zeventiende-eeuwse klassiekers. Wat is hier aan de hand?

Oké, één track lag misschien wel heel erg voor de hand. Deze groep noemt zich Raaven, naar haar voorman Raaf Hekkema, en ene Thomas Ravenscroft tekende stom toevallig ergens het volksliedje "The three ravens" op. Zo'n lied neem je natuurlijk een keer op in je set.

Maar een heel programma met zeventiende-eeuwse originals? Dat is bepaald geen alledaagse kost. Anderzijds zijn jazzmusici al jaren geleden Bach gaan spelen, dus waarom niet? Het grootste deel van de setlist bestaat uit populaire liedjes en madrigalen van Engelse en Italiaanse origine. Die werden indertijd al met veel vrijheid op straat en in huis gezongen, dus die kunnen wel een jazzinterpretatie velen. De musici verjazzen de stukken nauwelijks: swing, syncopen en ruig slagwerk blijven meestal achterwege. Improvisatie zit er wel in. Natuurlijk kun je je afvragen of dit nog wel jazz is, maar bij hoeveel goede concerten hebben we ons die vraag eigenlijk niet gesteld?