Het werd in de jaren zestig mode: live uitgevoerde muziek waarbij ook nog elektronica klinkt, hetzij van geluidsband, hetzij live ingemixt.
Van alle avant-gardecomponisten heeft Luigi Nono de combinatie geluidsband en live-uitvoerende het vaakst toegepast. Hij ging er ook het langste mee door. Zijn La fabbrica illuminata toont de man ten voeten uit, niet alleen in zijn muzikale idioom maar ook in zijn communistische gezindheid. Verder vinden we onze eigen avant-gardist Ton de Leeuw terug (met een werk zonder elektronica), alsook diverse jongere (en minder bekende) componisten. Op de affiche stond "Schrek Ensemble", maar feitelijk heeft men aan twee uitvoerenden genoeg: zangeres Janice Jackson en basklarinettist Hein Peijnenburg.