Stille stad, levende muziek

Elke stad met een conservatorium heeft zijn eigen muzikale school. Rotterdam niet in de laatste plaats.

De 'Rotterdamse School' doet veel wat we niet typisch Nederlands vinden. Nederlandse Nieuwe Muziek, dat is genadeloos hamerende minimal (Den Haag) of impro op de grens van jazz en klassiek (Amsterdam). In Rotterdam maken ze warmbloedige, expressionistische muziek in de geest van Karl Amadeus Hartmann. Muziek die de klank van nu combineert met de geest van de romantiek.

In dit concert diverse werken van Rotterdamse componisten. Oscar van Dillen, een van de prominentste levende componisten van deze school, komt met De brug. Je hebt in Rotterdam meerdere bruggen. De Erasmusbrug en de Willemsbrug. Maar ook de houten brug over het spoor bij het Centraal Station. Die brug staat vol met opschriften in de straattaal, om het multiculti-karakter van de stad te benadrukken. Van Dillen slaat in zijn werk een zelfde soort brug, door een strijkkwartet aan een tanpora (Indiase luit) te koppelen. De componist legt het allemaal uit in zijn voordracht, die we hier ook hebben opgenomen.

Lang voordat 'multicultureel' een woord was, was Rotterdam dankzij zijn haven al een wereldstad, waar je de wereld kon horen, zien en ruiken. Ook was het de eerste stad in Nederland waar je jazz kon horen - niet van de plaat, maar door levende mensen. Jazzgitarist Andreas Suntrop maakt er een kleine cyclus over, waarin hij de clichés (pijptabak, machines, de hoeren van Katendrecht) niet schuwt. Ook drummer Arend Niks, afkomstig uit Twente en vooral werkzaam in Amsterdam, werd voor dit concert bereid gevonden muziek over de haven te schrijven. Tot slot komt de Hoogstraat aan bod - nu een beetje een fletse winkelstraat, voor de oorlog het brandpunt van het Rotterdamse stadscentrum.