Dit is een strijkkwartet-concert, maar niet zomaar een. Alle vier de stukken bestaan uit een strijkkwartet plus nog iets.
Schönberg, verreweg de oudste componist op het programma, zette begin twintigste eeuw de toon door een sopraan in het laatste deel op te nemen. Daarmee volgde hij duidelijk Beethoven na, die bijna honderd jaar eerder als eerste een koor in een symfonie zette. Schönbergs tweede strijkkwartet, en zeker dat deel, is trouwens om nog een reden revolutionair: het maakt aanspraak op de titel "eerste atonale stuk". Een klankrevolutie die door de tekstregel "Ich fühl die Luft anderer Planeten" nog eens extra onderstreept wordt.
In de rest van het concert vinden we een strijkkwartet met een geluidsband, een strijkkwartet met een elektrische gitaar en een strijkkwartet met een sho, een traditioneel Japans instrument.
Nienke Oostenrijk (sopraan), Auryn Strijkkwartet
Auryn Strijkkwartet (met geluidsband)
Patricio Wang (elektrische gitaar), Auryn Strijkkwartet
Ko Ishikawa (sho), Auryn Strijkkwartet