Strijktrio Violetta

Violetta, dat is de naam van een bekende vooroorlogse schlager. De muziek op dit concert is bijna net zo zorgeloos.

Het strijktrio, in de twintigste eeuw vaak gebruikt voor extreem cerebrale, ingetogen muziek, was bij de klassieken een genre voor de achtergrond, voor tuin- en salonfeesten van de rijken. Vaak dragen die stukken de titel 'divertimento' of 'serenade', wat al zoveel zeggen wil als 'muziek voor verstrooiing, niet voor expressie'.

Maar als Haydn of Schubert een stuk schrijven, is het altijd voor de eeuwigheid. Het is hun eer te na om een stuk te schrijven dat er bij het ene oor ingaat en bij het andere weer uit. Zo kun je deze stukken op twee niveaus luisteren: vluchtig, als aangename achtergrondmuziek, maar ook aandachtig, zodat je de subtiele details eruithaalt die de divertimenti van Haydn boven die van zijn tijdgenoten uittillen.

Ernö von Dohnanyi blaast in de twintigste eeuw de traditie van de serenade nieuw leven in. De uiterst gematigde stijl van deze Hongaar is ideaal om de moderne muziek binnen te stappen.