Af en toe zetten barokcomponisten eens goed de bloemetjes buiten.
Het was nog een beetje zoeken in de zeventiende eeuw. Overal in Europa was de instrumentale muziek nu in de mode gekomen - een groot verschil met de zestiende eeuw, die wel heel duidelijk vocaal was. Maar welke instrumenten schrijf je voor? Alleen strijkers, of alleen blazers? Of een combinatie van beide, met als risico dat het vals gaat klinken? Of laat je de bezetting helemaal aan de spelers over?
In dit concert kiezen strijkers en blazers er inderdaad voor om samen op te trekken. Aan de snarenkant vinden we The Locke Consort, aan de blazerskant het Brisk Recorder Quartet. Samen spelen ze suites van Samuel Scheidt en Andreas Hammerschmidt. Twee Duitse componisten die inhaakten op dé rage van dat moment: de pavane en de gaillarde. Een trage en een langzame dans die vaak achter elkaar gespeeld worden. Hier worden ze ook vergezeld van andere instrumentale stukken, zoals de (niet-dansbare) aria en een hele nieuwe dans: de sarabande.
The Locke Consort: John Wilson Meyer, Mimi Mitchell (barokviool), Susanne Braumann (viola da gamba), Fred Jacobs (theorbe). Brisk Recorder Quartet Amsterdam: Marjan Banis, Alide Verheij, Saskia Coolen, Bert Honig (fluiten)
The Locke Consort: John Wilson Meyer, Mimi Mitchell (barokviool), Susanne Braumann (viola da gamba), Fred Jacobs (theorbe). Brisk Recorder Quartet Amsterdam: Marjan Banis, Alide Verheij, Saskia Coolen, Bert Honig (fluiten)