De overweldigende grootheid van een laatromantisch symfonieorkest, kan dat ook op kamerformaat?
Om maar met de deur in huis te vallen: het klapstuk van dit concert ontbreekt. Het Prometheus Ensemble speelde die avond de Vierde Symfonie van Mahler, met Ilse Eerens als sopraan, maar deze opname vonden ze niet geschikt.
Gelukkig blijft er nog genoeg over dat dit concert de moeite waard maakt. Het impressionisme van Debussy's Prélude à l'après-midi d'un faune is door de Oostenrijks-Amerikaanse arrangeur Benno Sachs (1882-1968) teruggebracht tot een formaat dat in de Kleine Zaal past. Debussy lijkt zich daar beter voor te lenen dan Mahler, maar schijn bedriegt: juist Debussy splitst het orkest op in een caleidoscopisch geheel van klankkleuren. Zie dat maar eens te behouden als je zoveel instrumenten wegneemt...
Het concert begint met een nieuwe compositie van de Chinees-Maleise componist Kee-Yong Chong. Hij hanteert het kamerorkest als uitgangspunt in zijn Hidden Eternity, dat hier voor het eerst in Nederland klinkt.