Tancredi Trio / Bart Schneemann

De hobo, een verfijning van de aloude schalmei, kwam eind zeventiende eeuw in zwang. Sindsdien is het instrument niet meer van het repertoire weggeweest.

Het instrument brengt een heldere, trompetachtige klank voort, maar zit niet vast aan de enorme bezwaren die natuurtrompetten hadden (een beperkt aantal tonen, enorme problemen met zuiverheid). Het duurde dan ook niet lang of de hobo dook overal op, van de opera tot aan de kamermuziek. Nu nog geeft de hobo in het orkest de a aan waarop gestemd wordt - een overblijfsel uit de tijd dat ze het enige blaasinstrument in het orkest was.

In dit concert horen we diverse achttiende-eeuwse stukken met hobo - en twee zonder. We horen de hoogbarok van Zelenka, Telemann en Händel, het ernstige rococo van Carl Philipp Emanuel Bach (zoveel meer dan de zoon van) en het vrolijke rococo van Leopold Mozart (zoveel meer dan de vader van). Godfrey (of Gottfried) Finger kent u misschien niet - dat was een Moraviër die een tijdlang in Engeland werkte.

De hoboïst - dat had u al gezien - is Bart Schneemann. De Hollandse hobolegende had toen al een behoorlijke staat van dienst.