Tetzepi - North Sea Jazz 2002

Tetzepi staat bekend als producent van rare muziek per strekkende meter. Komen ze ons nu wél een keertje tegemoet?

Tetzepi is een bigband. Er zijn vijftien muzikanten, vooral blazers, die in secties bijeenzitten. Daarmee opereert dit jazzorkest in het spoor van grote voorgangers als Duke Ellington en Benny Goodman. Deze bands bepaalden jarenlang het geluid van de populaire muziek en tot op de huidige dag zijn er bigbands die de grote hits uit de jaren dertig en veertig blijven spelen.

Maar we leven niet meer in grootvaders tijd. Dus moeten we ons repertoire vernieuwen, zo redeneren de leden. Zo speelt het aloude jazzorkest moderne muziekvormen als bebop, freejazz, etnische jazz en wat al niet meer.

Ook in dit concert gaan ze weer lekker los. Een nummer als "Cars parking, dogs barking" zet meteen de toon: kwarttonen, ruis- en piepgeluiden en niks geen lekkere dansbeat. Het volgende nummer is heel wat anders: "Blues in orbit", een compositie van Duke Ellington hoogstpersoonlijk! Maar Tetzepi zou Tetzepi niet zijn als ze echt lekker gingen swingen. We horen een hoop van Ellingtons oorspronkelijke werk terug, maar daaroverheen zitten toch weer heel andere lagen...

Met deze twee uitersten is dit concert moeilijk in een hokje te stoppen. Het is geen relaxte achtergrondjazz of dansmuziek, dat is zeker, maar wat is het dan wel? Sommige nummers zijn hardcore avant-garde, andere reiken de traditie (en de luisteraar) wat meer de hand. Aan het eind maken we nog even een uitstapje naar de Arabische woestijn. Zeg maar gerust dat het alle kanten op gaat...