Titaantjes 1

"Jongens waren we, maar aardige jongens." Ongetwijfeld kent u het citaat. Joey Roukens was anno 1999 beslist nog een jongen, maar een slimme jongen. Amper zeventien jaar oud en hij kreeg een compleet concert voor zich alleen.

Inmiddels kennen we hem al jarenlang als componist van haast provocatief toegankelijke, op pop, folk en wat al niet meer teruggrijpende muziek. De kern voor dit alles, en meer dan dat, is hier al duidelijk aanwezig. Voor Popsongs rukt een heuse popgroep aan, terwijl in andere werken Roukens' Indische achtergrond doorklinkt. In Papillons no. 2 doet hij rustig of hij Schumann is. Naast tal van Joeys eigen composities horen we ook een stukje van Frank Zappa - de popmuzikant die ondanks zijn intelligente muziek nooit helemaal volwassen werd.