Utrechts Barok Consort

Niets voor puristen, dit concert. Luisteren dus!

Zo rond 2000 wist iedereen het zeker: oude muziek moest precies zo worden uitgevoerd als het in die tijd geklonken had. Weg met al die moderne instrumenten en romantische uitvoeringspraktijken! Een uitvoerende heeft niets in te brengen, die speelt de muziek gewoon op de enige juiste manier.

Dat begon sommigen wel te benauwen. Of te vervelen. Het Utrechts Barok Consort zoekt in dit concert de creativiteit op. Diverse barokcomposities worden bewerkt voor een andere bezetting. Om de shockwaarde compleet te maken zijn het meteen werken van de grote Bach! Oh... Dat mag toch helemaal niet?

Blikvanger van dit concert is de Goldberg Suite. Hierin worden zes variaties en de aria uit de Goldbergvariaties omgetoverd tot een barokke danssuite. Een suite hoort te beginnen met een ouverture, dus openen we met de 16e variatie ('Ouverture in Franse stijl'). Na nog meerdere andere variaties uit het tweede deel sluiten we af met de aria die aan het hele werk ten grondslag ligt.

Verder vinden we op het programma nog een Altvioolconcert. Het verhaal daarachter is nog redelijk complex. Bach liet verschillende concerten voor klavecimbel en orkest achter (alsook concerten voor twee, drie en vier klavecimbels). De consensus luidt dat het allemaal bewerkingen zijn, hetzij van Bachs eigen muziek, hetzij van andermans composities. Maar vaak is het origineel verloren gegaan. BWV 1053 is alleen bewaard als klavierconcert, maar is naar de mening van experts oorspronkelijk voor oboe d'amore geschreven. De altviool, een instrument met een vergelijkbare ligging en een vergelijkbaar donker geluid, is een prima vervanger.

Twee korte composities sluiten het concert af. We horen een orgelfuga en ... tja, waar kennen we dat ook alweer van? De eerste prelude uit het Wohltemperiertes Klavier werd door Charles Gounod bewerkt tot een Ave Maria, en wordt nu onder handen van Antoinette Lohmann een stuk barokke kamermuziek. Wat je noemt een meta-bewerking.