De Catalaanse componist Frederic (of Federico) Mompou was een kind van zijn tijd. Tenminste: dat was hij in het Interbellum. Maar Mompou, die stokoud werd, raakte na de oorlog in de vergetelheid.
Marcel Worms ontfermde zich over Mompous pianomuziek, waarvan een groot deel nog nooit in het openbaar was uitgevoerd en waarvan een ander deel in kasten lag te vergelen. Het is muziek voor liefhebbers van intiem, helder en bescheiden, voor liefhebbers van Satie, Poulenc en Tailleferre, van de rustige Debussy. Uit waardering voor het werk van Worms componeerde Elisenda Fábregas, net als Mompou ook Catalaanse, een hommage aan Mompou.
Marcel Worms (piano)
Marijke van Kooten (viool), Marcel Worms (piano)
Daniël Esser (cello) , Marcel Worms (piano)
Marcel Worms (piano)
Marcel Worms (piano)
Marcel Worms (piano)
Marcel Worms (piano)
Marijke van Kooten (viool), Daniël Esser (cello) , Marcel Worms (piano)