Vroege en late barok

De Capella Amsterdam bestond in 1990 twintig jaar. Natuurlijk kwamen ze daar niet mee weg zonder een jubileumconcert.

In dit concert horen we vier barokke werken uit Duitsland. Toch is de samenstelling een beetje ongewoon. De eerste drie werken zijn korte stukken uit de zeventiende eeuw: Demantius en twee keer Rosenmüller. Daarna krijgen we het Credo uit Bachs Hohe Messe. Dit stuk concurreert met de Matthäus Passion om de titel van Bachs belangrijkste kerkmuziekwerk. Het is een ongewoon werk omdat de diepgelovige lutheraan Bach hier blijkbaar zonder bezwaar de katholieke mistekst zette. Maar in zijn wil om het uiterste te halen uit de traditie, om de muziek te overladen met ingewikkelde fuga's, afwisselende aria's en krachtige blokken koorzang, om steeds weer voor de ingewikkeldste en meest eervolle optie te kiezen, is het Bach zoals we hem altijd gekend hebben. Door al zijn moeite om de tekst serieus te nemen, duurt de Hohe Messe al gauw een uur of twee. Alleen het Credo, een diep theologische en vooral nogal lange tekst, inspireerde de componist al tot een halfuur muziek. Zodoende hangt dit concert een beetje uit balans.