Wouter Möller

Ooit golden ze als onspeelbaar, de suites voor cello solo van Bach. Tegenwoordig laat geen zichzelf respecterende cellist ze nog liggen.

Bach schreef zijn cellosuites aan het hof van Köthen, redelijk vroeg in zijn carrière. Toen hij daar wegging, raakten de werken al gauw in de vergetelheid. Uiteindelijk werden de manuscripten als pakpapier bij een melkboer gebruikt en nog net op tijd van vernietiging gered! Niet dat dit gelukkige toeval nou meteen voor een revival zorgde. In de negentiende eeuw werden deze suites nauwelijks gespeeld en leden ze een sluimerend leven in complete Bachedities.

Begin twintigste eeuw pakte Pablo Casals de banden eens uit de kast. Dankzij zijn tournees kon de wereld deze werken nu eindelijk eens horen. De weg naar het standaardrepertoire was nog lang: tientallen jaren lang durfden de meeste cellisten dat niet aan. Anno 1985 - Bachs driehonderdste geboortejaar, en daardoor een jaar met uitzonderlijk veel concerten - was deze koudwatervrees wel verdwenen. Wouter Möller brengt hier meteen drie van de zes suites.