Het Zephyr Kwartet gaat een serie samenwerkingen aan, dus hou je maar goed vast!
Het strijkkwartet is een eerbiedwaardig instituut. Al eeuwenlang schrijven componisten alom voor dit genre waarin vier strijkers samen spelen 'als vier mensen in een eerbiedwaardige conversatie'. Maar het echte winstpunt van het strijkkwartet is zijn eindeloze flexibiliteit. De muziek is de afgelopen eeuwen meermaals over de kop gegaan, maar in alle stijlen bleek het toch weer een plaats te hebben. Ook in de jazz, de pop en de avant-garde.
In dit concert zoekt Zephyr de samenwerking op met vier elektronische geluidskunstenaars: Michèl Koenders, Barbara Woof, Jorrit Tamminga en Paul Bruinen. Alle vier hebben ze een stuk geschreven - speciaal voor dit concert, want het zijn allemaal premières. De live-elektronica bedienen ze zelf, terwijl het kwartet zit te spelen. Veel korter, maar minstens zo bijzonder, zijn de drie tussenspelen. Deze komen van de dan nog jonge Arthur Wagenaar, die twee van de vier kwartetleden op zijn zelfgebouwde 'rampafoon' - een instrument met negen meter lange snaren - laat inbeuken. Als u nu nog niet nieuwsgierig bent geworden, dan weten we het niet meer!