Support us

Support us by becoming a friend, making a donation or sponsoring.

Friend
I want to support by becoming a friend.
Donate
I want to support by making a donation.
Sponsor
I want to support by sponsoring.
I'm becoming a friend for the amount of
per year
I want to donate the amount of
I want to sponsor by
Support preferences
Newsletter
Get the latest updates and offers.
Product updates
Learn about new features and products.
Event invitations
Invitatations to exclusive events.
I agree to the terms and conditions

Nieuws

FOM 14: Een Britse zangstijl en een Spaans timbre

Alex-Potter

In de nok van het megalomane gebouw van glas, staal en beton, TivoliVredenburg, bevindt zich een kleine zaal genaamd Hertz. De tocht naar Hertz toe voert langs onbekende gangen, trappen en liftruimten. Eenmaal in Hertz verdampt de barre wereld. Waar ben ik? Terug in de baarmoeder?

31 augustus Hertz TivoliVredenburg:

LA FONTAINE / Alex Potter (15.00 uur)

RICERCAR CONSORT / Carlos Mena (22.30 uur)

door Marijke Ferguson

Een simpele melodie klinkt, gespeeld op een trombone. Dat is helemaal niet zo simpel: een zeventiende-eeuwse melodie compleet met versieringen, zelfs trillers! Ooit een triller op een trombone gehoord? Catherine Motuz – van het ensemble La Fontaine – speelt met bolle wangen haar partij in een lied van Antonio Caldara.

Zanger: de countertenor Alex Potter. Alex Potter is Brits. Hoewel, eigenlijk weet ik dat niet – waarom zeg ik dat? Dat komt door zijn zangstijl: een kleinzoon kan hij zijn van de befaamde Alfred Deller, die hier in Nederland eind jaren vijftig concerteerde in het Amsterdamse Concertgebouw.

Dat werd een schandaal: een man met de stem van een vrouw... De meest droevige passages in liederen van Caccini en Dowland, met ‘authentieke’ trill’s ontlokten destijds lachsalvo’s. Het publiek verliet demonstratief de zaal. Dat was vijftig jaar geleden, ik was erbij en geneerde me rot. Deller wilde lange tijd niet meer in Holland zingen.

Nu staat daar dan dus zijn ‘kleinzoon’: een heerlijk concert met totaal onbekende zeventiende-eeuwse kerkmuziek die even zo goed – zo lijkt het nu – zou kunnen klinken ‘ter verpozing ende vermaecke’.

In de avond van dezelfde festivaldag kunnen we genieten van weer een hoge mannenstem: Carlos Mena bij het Ricercar Consort. Deze zanger komt uit Spanje, dat is te horen aan het timbre van zijn stem en de uitspraak van het latijn. Sonoor klinkt het Ricercar Consort – de artistieke ziel van gambist Philippe Pierlot. Compassie, hoor toch hoe Mena een Stabat Mater zingt van Sances.

Onvergetelijk. Staande ovatie en toegift! Alleluia.