FOM 14: Servir Antico

Catalina Vicens is en kleine tengere vrouw. Zij staat op één been, het andere, waarvan de voet geplaatst is op een stoel, vormt een hoek met haar lichaam. Op dat dwarse been torent een orgeltje.

woensdag 3 september 15.00 uur, ST.-WILLIBRORDKERK

ENSEMBLE SERVIR ANTICO / CATALINA VICENS

door Marijke Ferguson

De armen van Catalina Vicens zijn in deze positie ieder aan een kant van het orgeltje. Zo bedient zij met de ene hand het toetsenbord, met de ander de blaasbalg die vanuit het corpus van het instrument opwaarts uitwaaiert en neerwaards geduwd ‘adem’ genereert: lucht die de pijpen doet zingen, de melodie doet klinken.

En hóe klinken die pijpen. Fors, luid. Bij sommige meerklanken, de secunde bijvoorbeeld, knarst het. Dat is nog eens een dissonant! Geweldig. Zo ga je begrijpen waarom de middeleeuwer stellig wist: de duivel heerst in deze ‘onvolkomen’ samenklank.

Je moet wel van wanten weten als zanger naast dit klankgeweld. Maar gelukkig, de sopraan Els Janssens-Vanmunster heeft een stem als een klaroen. Met gemak handhaaft zij zich naast het orgel, de trompet en de boventoonrijke loom-melkige klank van de vedel.

Allemaal tot uw dienst, maar klonk er muzíek?

Jazeker. Een beetje anders dan we gewend zijn. Neem Dufay: neergetuimeld uit de hemel stond hij in de St-Willibrordkerk met de voeten op de grond.

Al met al een opmerkelijk concert, dat wat mij betreft naar meer smaakt.

Van de begeleidende teksten uitgesproken door de sopraan, verstond ik bijna geen woord.