Anthony Coleman digs into Jelly Roll: pianist Coleman (1955, leerling van Jaki Byard) legt 90 jaar na de opname van Jelly Roll Morton's 'Freakish' compact en speels de rijke lagen in diens muziek bloot. Vanuit het perspectief van nu, met de groeten van Thelonious Monk, Cecil Taylor en Don Pullen
Roemeense muziek uit Boekarest en New York met de ensembles van de pianisten Lucian Ban en Mircea Tiberian.
De Deense gitarist Jacob Bro (1978) is inmiddels een internationale grootheid. U hoort hem met zijn trio en met een tentet met Amerikaanse en Deense musici.
Een stilistische variatie met regionale snaarinstrumenten: verschillende violen, de Japanse koto, en de Finse kántele.
Aandacht voor de composities van ventiel-trombonist en componist Juan Tizol (1900-1984). Bakiff, Perdido en Caravan hoort u in verschillende uitvoeringen.
Saxofonist Charles Lloyd (1938) en drummer Billy Higgins (1936-2001) waren boezem-vrienden. Duo-opnamen uit januari 2001, vlak voor de dood van Higgins.
De muziek van saxofonist en componist John Zorn (1953): The Concealed + Mystery Guest.
Het kwintet van de Franse bassist Michel Benita (1954) met verder Mieko Miyazaki - koto en zang, Matthieu Michel - trompet, Eivind Aarset - gitaar en Philippe Garcia - slagwerk.
De Franse bassist / componist Claude Tchamitchian werd in 1960 geboren in Parijs maar is van Armeense afkomst. Hij komt in verschillende bezettingen aan bod, van solo tot en met groot ensemble.
Hungry Winds, het thema van een programma met grote diversiteit. Musici uit Rusland, China, Zwitserland, Korea en Japan in verschillende combinaties.
De Zuidfranse gitarist Raymond Boni met de Amerikaanse multi-instrumentalist Joe McPhee.
In memoriam de Portugese pianist Bernardo Sassetti.
West of East, North of South, vier bijzondere albums uit 2011: Lucas Santtana (Sem Nostalgia), Enrico Rava (Tribe), Iro Haarla (Verspers), Sinikka Langeland (The Land That Is Not). Brazilië, Italië, Finland, Noorwegen, Zweden.
De groep Barana met zangeres Ceylan Ertem en cellist Ernst Reijseger treedt onder de naam Xenopolis in december op in ons land. Bron van inspiratie is de bruisende metropool Istanbul.
Terra Motianistana - Paul Motian 80 jaar ! Deze Amerikaanse slagwerker (geboren 25 maart 1931 in Philadelphia) is al zes decennia lang een toonaangevende figuur binnen de jazz en geïmproviseerde muziek. Kenmerkend zijn een individuele avontuurlijke stijl en een grote veelzijdigheid - als musicus, als componist en als bandleider.
De Zuidfranse bassist Claude Tchamitchian (1960) is van Armeense afkomst. Gevoed door 'free jazz', Oosterse en Westerse klassieke muziek, heeft hij in groepsverband nieuwe klankmogelijkheden gevonden en nieuwe technieken op zijn instrument ontwikkeld. Opnamen in verschillende bezettingen voor het Franse label Emouvance.
Russische samba: muziek van Arkady Shilkloper, Simon Nabatov, Baden Powell, Joao Gilberto en Tim Parks.
De jonge Deense gitarist Jakob Bro (1978) speelt ruimtelijke, glinsterende muziek. Hij maakte naam in de groepen van Paul Motian en Tomasz Stanko. Vandaag ensemblewerk met o.a. Mark Turner, Chris Cheek en Andrew d'Angelo. Verder aandacht voor zijn nieuwste werk "Balladeering" met o.m. Lee Konitz, Bill Frisell en Paul Motian.
Geen klanken zonder ritme: ritme doordrenkt de ruimte in de natuur en verbindt mensen. Maar toch verschillen mensen en culturen in hun opvattingen daarover. Voor de percussionist Jarrod Cagwin (1974) zijn die verschillen juist een uitdaging. Een avontuurlijke tocht door zijn muzikaal universum met: The Next Step, Rabih Abou-Khali, Joachim Kühn, Charlie Mariano, Sezen Aksu en Sainko Naimchylak.
Trem Azul is een muzikale oase in het hartje van Lissabon: platen-label en winkel met internationale faam. Ze organiseren jaarlijks een festival in New York, dit keer met Portugese musici.
Jon Hassell's uniek sonisch universum. Hij stond aanvankelijk onder invloed van Karlheinz Stockhausen en zocht later aansluiting bij de 'minimal music'. Vandaag o.a. "Siwan", een Amerikaans - Noors - Marokaans - Frans - Duitse samenwerking.
Valse walsen. Drummer Max Roach noemde het in 1957 'Jazz in 3/4 Time ', maar een wals is natuurlijk veel meer dan een driekwartsmaat. Vandaag uitstapjes binnen het walsgevoel, 'le sentiment de la valse ', dwars door jazz-stijlen heen. De wals als universeel verschijnsel met verrassende variaties en opmerkelijke afwijkingen.
Bassist Anders Jormin, hij kan zijn bas laten zingen als geen ander. Opnamen met Jon Balke, Don Cherry, Mark Feldman, Lee Konitz, Sinikka Langeland, Charles Lloyd, Tomasz Stanko, Bobo Stenson en Kenny Wheeler.
Accordeonist Frode Haltli en saxofonist Trygve Seim, twee grootheden uit de jongere generatie Noorse musici, brengen formidabele maar ongewone klanken en bewegen zich langs verrassende culturele lijnen. In hun spel vloeien verworvenheden uit de (gecompneerde) nieuwe muziek, jazz en vrije improvisatie op een stevig fundament van volksmuziek intrigerend samen. Daarbij herijken zij (postelektronisch) de rijkdom en dynamiek van puur akoestische muziek.