The Jazzconnection; VADERLANDSE INBRENG MET 25% HEEL BEHOORLIJK In onze serie terugblikken op de Jazzmarathon zijn we aangekomen bij de editie van 1983. Deze marathon vindt plaats in het Pinksterweekend van 1983, op vrijdag 20, zaterdag 21 en zondag 22 mei 1983. Plaats van handeling: Cultuurcentrum de Oosterpoort in Groningen.
De directie van Cultuurcentrum de Oosterpoort in Groningen heeft de jaarlijkse Jazz Marathon nooit in haar hart gesloten. Dat was al zo bij de eerste drie afleveringen die ik als hoofd programmering van de Oosterpoort in 1974, '75 en '76 van de grond heb gekregen, en de Jazz Marathon is ook nooit met veel directie-affectie omgeven, toen mijn opvolgers zich met de vormgeving van de Jazz Marathon gingen bezig houden. In de loop van tien jaar heeft de Jazz Marathon echter kans gezien om uit te groeien tot een instituut waarvan het belang tot in NYC maar sterker nog: ook in de Randstad (zie de recensies in de NRC, de Volkskrant, het Parool, Trouw, de Waarheid, het Algemeen Dagblad en de Telegraaf) werd onderschreven.
Het affiche van de Jazz Marathon 1985 vermeldde zestien attracties; de vocaliste Diamanda Galas —“Een metafysische koorddanseres, een vrouw die met dood en vernietiging dobbelt, gelijk eens Artaud” en een stemkunstenares die ons meevoert op “een reis naar de buitengrenzen van de geest” — vond zelf de reis naar Cultuurcentrum De Oosterpoort kennelijk te riskant en moest worden vervangen door iemand (de gitarist Scott Johnson) wiens optreden door alle critici met de grootst mogelijke bevreemding werd gade geslagen.
Een terugblik op de Jazzmarathon van 1986.
De Jazzmarathon van 1987, de veertiende editie van dit nogal wispelturige festival, vindt plaats op Goede Vrijdag 17 april en Stille Zaterdag 18 april 1987.
Het Nederlandse 'songbook' wordt helaas weinig door vaderlandse jazzensembles gebruikt. Maar gelukkig: saxofonist Jan Menu en pianist Jasper Soffers kwamen met een cd in kwartetvorm die stukken bevat van bekendheden als Harry Bannink, Cor Lemaire, Dick Schallies, Drs. P en Spinvis.
Louter Avant-Garde Jazz Op Vierde Jazz Marathon In Groningen Mei 1977
Terugblik op de Jazzmarathon van 1975. Louter topgroepen, maar The Brotherhood of Breath en Randy Weston sprongen eruit.
Herhaling van 26 augustus met gitarist Django Reinhardt.
In augustus j.l. overleden twee bekende musici: pianiste Marian McPartland (1918-2013) en pianist Cedar Walton (1934-2013). Een overzicht van beider productieve loopbaan.
Gitarist Django Reinhardt (1910-1953). Hij werd geboren in België maar groeide op in een woonwagenkamp bij Parijs. Hij ontwikkelde een heel eigen stijl die bekend staat als 'jazz manouche' ofwel 'gipsy jazz'. Opnamen met violist Stephane Grappelli, met klarinettist Hubert Rostaing en met een grote bezetting (1937 en begin jaren '40).
De Engelse tenorsaxofonist Tubby Hayes (1935-1973). De tenorsax was zijn favoriete instrument, en hij was al op zijn vijftiende professioneel muzikant. Later ging hij ook vibrafoon en fluit spelen, en leerde zichzelf arrangeren. Zijn succesvolle loopbaan duurde helaas niet lang omdat hij nogal slordig met zijn leven is omgesprongen.
Trompettist Donald Byrd (1932-2013). Hij gold indertijd als de opvolger van Clifford Brown en maakte platen met grootheden als Sonny Rollins en John Coltrane. Na een commerciële periode keerde hij later weer terug in de jazz-scene.
Zingende actrices en acterende zangeressen. De onlangs overleden Barbara Lea en de inmiddels hoogbejaarde Cleo Laine en Morgana King waren in hun actieve jaren zowel zangeres als actrice - op toneel en op filmdoek. Wie hun platen beluistert zal het opvallen dat de ene tak van kunst doorklonk in de andere, met name qua dictie en drama. Menige song profiteerde daarvan.
De Nederlandse trompettist en bugelspeler Loet van der Lee (1968) is een veelzijdig muzikant. Hij leidt zijn Holland Bigband en ensemble Descarga Amsterdam dat latin speelt. Hij zit bij andere orkesten en verzorgt clinics. Speciale aandacht voor zijn pianoloze kwartet met de nieuwe cd 'Basics'.
Oscar Pettiford (1922-1960) was een van de belangrijkste en veelzijdigste bassisten die met zijn spel het instrument heeft geëmancipeerd. Opnamen met het orkest van Duke Ellington en met eigen trio's, kwartetten, kwintetten en sextetten.
Saxofonist/fluitist Frank Wess (1922-2013) overleed op 30-10-2013. Hij was lange tijd verbonden aan de band van Count Basie waarin hij in de hoogtij dagen van '53 tot '64 alt-, tenorsax en fluit speelde. Vooral als fluitist heeft Wess een blijvende indruk achtergelaten vanwege zijn klassieke toon en techniek.
Een aparte categorie onder pianisten vormen de entertainers die hun pianospel combineren met zingen. Helemaal bijzonder wordt het als ze hun eigen materiaal bedenken en over een ironische pen beschikken. Vandaag twee vertegenwoordigers van dit genre: Dave Frishberg en Bob Dorough. De laatste bracht de Amerikaanse jeugd de tafels van vermenigvuldiging bij via 'Zero is my Hero' en 'Three is a magic number'.
Zangeres Chris Connor (1927-2009) moest aan het begin van haar loopbaan de inkomsten nogal eens aanvullen met werk als stenografe. Later kwam zij - eerst met het orkest van Stan Kenton en daarna op eigen kracht - in aanzien bij clubeigenaars en collega-muzikanten. Die laatsten waardeerden haar in het bijzonder om haar 'timing' en frasering die overeenstemden met de wijze waarop instrumentalisten dat plegen te doen.
De Amerikaanse klarinettist Pee Wee Russell (1906-1969) is altijd meteen te herkennen geweest aan zijn wat wazige en onvaste toon. Maar omdat hij die imperfecties geraffineerd wist in te passen bij wat zijn collega's lieten horen, is hij toch een van de grote individualisten binnen de jazz geworden. Zelfs een optreden met het kwartet van pianist Thelonious Monk (Newport 1963) kon Russell niet uit zijn evenwicht brengen.
De Amerikaanse gitarist Jim Hall (1930). Hij bespeelt zijn electrisch versterkte gitaar op bijna akoestische wijze. Deze 80 jaar oude meester uit Buffalo is altijd kritisch als het gaat om geluid en geeft daarom de voorkeur aan optredens in kleine en zeer kleine bezettingen - een luxe die alleen de hele groten zich kunnen permitteren.